Zanger, frontman en tevens onze voorzitter Thijs kwam met het idee dat er op het toekomstige album Sonar eigenlijk een sciencefiction-achtig landschap als visualisatie zou moeten komen. Dat paste ook heel goed bij de beeldtaal die Waikiki al eerder had gebruikt in vorige albums. Ik kon daar wel een ontwerpje voor maken. Voor een galerie in Glasgow had ik in 2014 een aantal Schotse landschappen gemaakt die zich uitstekend leenden als basis voor wat mij voor ogen stond.  Al tekenend ontstond het idee om de nummers van de cd als het ware visueel aan elkaar te verbinden, er een stripverhaal van te maken. Gedurende de tijd dat we de muziek en de songteksten  aan het uitwerken waren kwam   medegitarist Henk Gubbels, verantwoordelijk voor de meeste composities op de Sonar cd, met het personage Hannah.  Al vrij snel ontstond een odysseus-achtige verhaallijn om in beeld uit te werken. In science fiction zijn de mogelijkheden onbeperkt en kan de fantasie de vrije loop krijgen. Ieder bandlid nam een taak op zich en fantaseerde mee. Zo kwam bassist en voormalig journalist Jan Dijksma met een algeheel script, nam toetsenist Wijnand Helfrich de Engelse vertaling voor zijn rekening, deed zanger Thijs Helfrich de vormgeving en was gitarist Han Raggers de kritische analyticus. En zo ontstond de strip Hannah, in beeld en geluid. Een heldenepos "dat zijn weerga niet kent" ;) Check it out.  www.weekendatwaikiki.nl

Het feit dat er zo weinig bekend is over Hobbe Smith heeft me doen besluiten om zijn levensverhaal in grote lijnen in stripvorm te verbeelden. Enkele belangrijke momenten in zijn carrière kan ik als schilder zichtbaar en hopelijk ook invoelbaar maken.  Bob heeft zijn carrière  en  zijn werk in het perspectief geplaatst van de kunstgeschiedenis.

De expositie van 'het werk van Hobbe Smith is een initiatief van  'stichting expedysje Witmarsum'. Silvia en ik waren in eerste instantie door de organisatie gevraagd als adviseurs voor de inrichting  maar twee vergaderingen verder was ik ineens duo-exposant. Het is een bijzondere expositie geworden waarin veel energie is gestoken door alle betrokkenen. In een korte tijd is een collectie samengesteld uit werken die ruimhartig  in bruikleen zijn gegeven door particulieren, musea en kunsthandels. Mijn bijdrage aan Hobbe’s tentoonstelling omvat de helft van het totaal aan geëxposeerd werk. De verwantschap in thematiek in de beelden en het feit dat ik ben opgegroeid in Witmarsum is voor bezoekers van de tentoonstelling interessant omdat ik mijn werk spiegel aan dat van Hobbe. 
Net als Hobbe, wiens leven zich afspeelde ten tijde van grote industriële en maatschappelijke veranderingen, leven wij in een samenleving met grote technologische en digitale ontwikkelingen.  Ik heb me door Hobbe's Amsterdamse gezichten van het IJ laten inspireren en reageer op zijn werk met het tonen van een hedendaags panorama vanuit een gezichtspunt dat er nog niet was in Hobbe’s tijd, namelijk een blik op de stad vanaf de A'dam tower (lookout Amsterdam). Ik laat het hedendaagse Amsterdam zien en veel details van silhouetten die Hobbe van de stad maakte zijn erin te herkennen. Naast conventionele schetsen maken ook digitale tekeningen (gemaakt op een tekentablet en daarna grafisch gereproduceerd) deel uit van mijn bijdrage. Een aardige toevoeging in de tentoonstelling is een virtual reality presentatie van 12 grote schilderijen die Hobbe Smith maakte voor de ENTOS (de voorloper van Sail) in 1913.  De enorme doeken (2 bij 5 meter) zijn opgeslagen in het depot van het Amsterdam museum en zijn in Witmarsum te zien via een vr-bril.

Naast de schapen in het 'butlán' , de buitendijkse weilanden, kun je regelmatig een groep reeën waarnemen. Meer richting Sneek laten de plaatselijke boeren hun koeien weiden.  

De nabij gelegen Houkesloot biedt watertoeristen toegang tot het Sneekermeer en wordt in de zomer druk bevaren wat een typerend beeld voor deze omgeving oplevert. De witte zeiltjes vormen zo een prachtig accent in het landschap.
​

Vanaf 2014 doe ik regelmatig mee met exposities van de gerenommeerde Engelse galerie Kendalls fine art in Cowes. In 1983 waren we voor het eerst op Wight en het contact met de galerie dateert van 2010. Sindsdien zijn vakantie en werk als we daar verblijven met elkaar verweven. Bij ons laatste bezoek aan het eiland, afgelopen week, heb ik een serie schilderijen voor de nieuwe zomerexpositie van Kendalls gebracht. 
​

De winter is mijn favoriete seizoen.
​Ik schilder graag sneeuw en ijs. Jammer genoeg is er de laatste jaren weinig sprake meer van  winterse omstandigheden.